Αγορά εργασίας, επιτυχημένη πορεία μιας επιχείρησης, υψηλές απαιτήσεις και στόχοι, ανθρώπινο δυναμικό προσεκτικά επιλεγμένο και άλλες τέτοιες αηδίες για να μην πω κάτι χειρότερο, άκουσα τις προάλλες από τα ειρωνικά χείλη ενός ανθρώπου που η ματαιοδοξία και τα συμπλέγματα είχαν στοιχειώσει τη ζωή του και είχαν πλάσει αυτό το χαρακτήρα. Αστεία ιστορία πραγματικά και αστείος ο κόσμος που ζούμε,,, δίνεις σε κάποιον ευγένεια και σου ανταποδίδει ειρωνεία, γαβγίζεις και δείχνεις τα δόντια σου και ως εκ θαύματος όλοι σε σέβονται. Εγώ ανέκαθεν προτιμούσα να χρησιμοποιώ τη δύναμη του λόγου για να επικοινωνώ με τους ανθρώπους και επιδέξια προσπαθώ να αποφεύγω τα γρυλίσματα και την δήθεν μαγκιά και νοοτροπία του ξέρεις ποιος είμαι εγώ συστήματος. Ελπίζω να απολαύσετε το παρακάτω κείμενο και να γελάσετε με τα χάλια μας.
-Καλημέρα σας ο κύριος τάδε; Χαίρω πολύ εγώ είμαι ο τάδε του λέω.
-Ναι, γεια σου, κάθισε απαντά. (χμ μιλάει στον ενικό σκέφτομαι, τρελός επαγγελματίας)
-Λοιπόν αγαπητέ μου λέει,, η επιχείρησή μας είναι τεράστια και μπλα μπλα μπλα μονολογούσε για κανένα τρίλεπτο. Είμαι σίγουρος πως το είχε μάθει ποιηματάκι. Ναι μεν τα έλεγε με άνεση αλλά η ροή του λόγου του θύμιζε παιδάκι που με καμάρι μπροστά στον κόσμο απαγγέλει το καλοπαπαγαλισμένο ποιηματάκι του μία εθνική γιορτή. Η επιχείρησή μας έλεγα και ξαναέλεγε λες και ήταν δική του. Ο κολίγος σε σύγχρονη μορφή σκέφτηκα που θεωρεί δικό του κάτι εντελώς ξένο.
-Μάλιστα απαντώ με σταθερή φωνή και πάντα με τα μάτια μου καρφωμένα διακριτικά στα δικά του. Χαίρομαι που έχετε μία επιτυχημένη πορεία και εύχομαι να συνεχίσετε την καλή δουλειά.
-Θα την συνεχίσουμε να είσαι σίγουρος (ξανά ενικός, παράξενο πράγμα η σιγουριά των ανθρώπων, μα αγαπητέ μου κύριε τάδε που μπορεί να είσαι και μικρότερος ηλικιακά από μένα τίποτα δεν είναι σίγουρο σε αυτό τον κόσμο, αλλά μάλλον δεν σου το έμαθαν αυτό στο τμήμα διαχείρισης ανθρωπίνων πόρων).
Μπορεί να φαίνομαι επιθετικός ή αρνητικά προκατειλημένος όμως σας δίνω το λόγο μου στεκόμουν απέναντί του με πάρα πολύ καλή διάθεση χωρίς ίχνος ειρωνίας και με ειλικρινή ευγένεια. Έτσι φέρομαι πάντα στους ανθρώπους που έχω απέναντί μου άλλωστε καλώς η κακώς.
-Λοιπόν κύριε τάδε μου λέει (παράξενο το γύρισε στον πληθυντικό σκέφτομαι, προφανώς ένοιωσε ρόμπα να του απαντώ ευγενικά και με απόλυτο σεβασμό ενώ εκείνος μου μιλούσε με ύφος σαν σε άπορο μετανάστη που δεν ξέρει καν καλά να μιλάει τη γλώσσα του.) καταλαβαίνεται πως η δουλειά που θα κάνετε εδώ είναι σαφώς υποδεέστερη από αυτή που έχετε συνηθίσει να κάνετε και ίσως θα έλεγα και ταπεινωτική.
Τα έλεγε και πίσω από τα επίτηδες αφημένα γένια γύρω από το στόμα του σε μία προσπάθεια να κερδίσει πόντους κύρους, τα χείλη του γελούσαν ειρωνικά. Σε αυτή τη φάση άρχισα πραγματικά να θυμώνω όμως δεν έδειξα το παραμικρό, ευτυχώς έχω μάθει καλά να κρύβω τα συναισθήματά μου.
-Σκληρή η ζωή καμιά φορά έτσι δεν είναι του απαντώ, άλλωστε εγώ απλά ένα ταπεινό μαγαζάκι έχω δεν είμαι πουθενά διευθυντής για να αισθανθώ ότι πέφτω πια τόσο χαμηλά.
Ο διάλογός μας είχε και πάρα πολλά ακόμα στοιχεία επίδειξης νοημοσύνης και υπεροχής και ευφράδειας λόγου από την μεριά του που φυσικά δεν άφησα έτσι και του έδειξα με τον τρόπο μου και της άμεσες απαντήσεις μου πως απέναντί του δεν είχε σίγουρα κανένα πιτσιρικάκι με τα σκουλαρίκια στη μύτη και το μαλλί άπλυτο σαν εκείνα που στελεχώνουν τη δήθεν σοβαρή επιχείρησή του με τους κατά τα άλλα εξαιρετικούς υπαλλήλους. Προσπαθούσε πολύ και οφείλω να ομολογήσω πως ήταν αρκετά εύστροφος όμως τον συνέλαβα πολλές φορές από τη στιγμή που άρχισε το παιχνίδι να το παίζει με ύπουλα χτυπήματα, να ρίχνει χαμηλά το βλέμμα του. Ο δάσκαλος οτάκε ο πρώτος που έφερε το οκινάουα καράτε στην ελλάδα έλεγε πως η μάχη οποιασδήποτε μορφής και αν είναι αυτή, κρίνεται πολύ πρίν την ουσιαστική συμπλοκή. Κρίνεται από τα βλέμματα, έτσι όταν ο ένας εκ των δύο ρίχνει το βλέμμα του χαμηλά έχει ήδη χάσει το παιχνίδι πρίν καλά καλά το αρχίσει γιατί έτσι δείχνει πως αντιλαμβάνεται την υπεροχή του αντιπάλου του. Χμ για φαντάσου σκέφτικα…….
Και τότε επιτέλους αποκάλυψε μπροστά μου πόσο πραγματικά αγαπάει τον αυνανισμό λέγοντας γυρνώντας προς μία υπεύθυνη που έκανε τη γλάστρα στη συνέντευξη….- βλέπεις γιατί σου φωνάζω καμιά φορά….για να μην καταντήσουμε έτσι…καταλαβαίνεις τώρα;
Εκείνη σαν αποβλακωμένο πρόβατο έγνεψε απλά καταφατικά με θολωμένο βλέμμα, βλέμμα ενός ανθρώπου άβουλου που στο βωμό του βασικού μισθού έχει θυσιάσει την ελευθερία βούλησης και άποψης……κρίμα.
-Χαίρομαι που έγινα παράδειγμα προς απόφυγή, πραγματικά χαίρομαι που μπορώ να διδάξω κι εγώ κάτι στους ανθρώπους του είπα, και τα μάτια του άρχισαν να πετάνε φωτιές. Δεν δέχτηκα την προσβολή του και απλά τον αγνόησα και αυτό τον έκανε έξαλο.
-Ξέρεις κύριε τάδε μου λέει,,,,(πλέον ο πλυθυντικός είχε καθιερωθεί) μπορούμε αν θέλετε να σας βάλουμε και σε μία βάρδια πρωινή για να ξεφορτώνεται τα φορτηγά ίσως σας ταίριαζε κάτι τέτοιο καλύτερα.
-Φυσικά και θα μου ταίριαζε του απάντησα με ήρεμο τόνο και το βλέμμα μου πάντα καρφωμένο στο δικό του που πλέον είχε γίνει ένα με το πάτωμα, άλλωστε τη σωματική εργασία δεν τη θεώρησα ποτέ κατώτερη και ούτε ποτέ με καταδυνάστευαν τέτοιου είδους συμπλέγματα, απλά δεν μπορώ να δεχτώ γιατί κάτι τέτοιο θα με εξαντλούσε και θα έπρεπε να σταματήσω τη γυμναστική που τόσο πολύ αγαπώ. Άρα θα πρέπει με λύπη μου να αρνηθώ.
Η συνέντευξη τελείωσε και σύντομα απόλαυσα μία κρέπα γεμάτη με νουτέλα και θρυμματισμένα μπισκότα που είναι και η αγαπημένη μου. Ήταν μία καλή μέρα έμαθα πολλά και γέλασα μόνος μου με την ψυχή μου. Μπορεί προφανώς να έχασα τη δουλειά αλλά εξ αρχής η ιδέα να φοράω τα χαζά μπλουζάκια και να δουλεύω με δεκαοχτάχρονα δεν με ενθουσίαζε. J
