-
« Αρχική σελίδα
Σελίδες
-
Κατηγορίες
-
Αρχείο
Μηνιαία αρχεία: Δεκεμβρίου 2008
Πέφτω χαμηλά, αρρωσταίνω, μαθαίνω, πονάω και στο τέλος γελάω, γελάω με τον εαυτό μου, με όσα πέρασαν από το μυαλό μου, με όσα περνούν και με όσα θα περάσουν. Οι άνθρωποι αλλάζουν, μένουν στάσιμοι, ο χρόνος περνάει, οι αλήθειες γίνονται ψέματα, και ο κύκλος επιβεβαιώνεται. Όλα είναι απλά κύκλος ξανά και ξανά, μία συνεχόμενη εναλλαγή των πραγμάτων από το + στο – και ποτέ στο =. Οι ισορροπίες ποτέ δεν καταδέχτηκαν να ζήσουν μαζί μου, αλλά κακία δεν τους κρατώ ,ίσως είναι καλύτερα έτσι, ίσως και όχι, ποιος νοιάζεται; Εγώ όχι, έχω αρχίσει να τηρώ πάλι εκείνη την απαθή στάση που με τρομάζει, με τρομάζει πολύ γιατί μοιάζει με την ηρεμία πριν τη μεγάλη καταιγίδα, και δεν είναι καιρός για μεγάλες καταιγίδες. Ελπίζω όλα να πάνε καλά, και αν δεν πάνε δεν πειράζει, ίσως μάθω κάτι, ίσως και τίποτα, ποιος ξέρει.
Κοιτάζω πίσω μου και βλέπω σκιές, σκιές που ακόμα τρομάζουν τα μάτια μου και ας είναι εκείνα πιο μαύρα από αυτές. Βλέπω ένα κενό, μία ζωή σε fast forward και ένα άπειρο cd χωρίς τέλος, εντυπωσιακό και γυαλιστερό, κολλημένο όμως εδώ και χρόνια στις ίδιες μουσικές, στους ίδιους σκοπούς, έτσι απλά….άσκοπα.
Κοιτάζω μπροστά και βλέπω ένα μεγάλο ερωτηματικό, χρυσοποίκιλτο και στολισμένο με ελπίδα μα παρόλα αυτά ερωτηματικό. Σύμβολο ανησυχίας, αγώνα, και απορίας, με κοιτάζει άλλοτε από κοντά και άλλοτε από μακριά προκαλώντας με. Πάντα μου άρεσαν οι προκλήσεις…..ή μήπως όχι ;….ειλικρινά σας λέω δεν ξέρω πια.
Δεν πειράζει οι γιορτές πλησιάζουν, ο κόσμος φοράει λαμπάκια και στολίδια, όλα μοιάζουν παιδικά ξανά…..για τους άλλους. Το πνεύμα των Χριστουγέννων έχει για τα καλά εγκαταλείψει τον κόσμο μου εδώ και χρόνια. Η ρουτίνα και η ανάγκη για ύλη σκέπασε περίτεχνα όλη την παιδική μου μνήμη και διάθεση και τα χρήματα είναι το μόνο που περιμένω να λάμψει αυτές τις μέρες. Πεζό, ρηχό ή απλά γκρινιάρικο, δεν έχει σημασία, έτσι κι αλλιώς όλα κύκλος δεν είναι; Που ξέρεις μπορεί του χρόνου να ξαναβρώ τη μαγεία των γιορτών, μπορεί και όχι, θα δείξει.
Η οικονομική κρίση ανθίζει, το λουλούδι της ελπίδας για καλύτερες μέρες αργά αλλά σταθερά μαραίνεται και η βελόνα που περιστρέφεται στον κύκλο του κόσμου έχει κολλήσει για τα καλά στο – . Δεν πειράζει όμως γιατί έρχονται γιορτές ,ίσως το κλίμα κάπως αλλάξει, ίσως η ελπίδα γεννηθεί ξανά μέσα από τις στάχτες που η βλακεία κατέκαψε και γέμισε τον κόσμο με αυτή τη γκρίζα σκόνη και αυτή τη μυρωδιά καταστροφής. Ποτέ δεν ξέρεις, οι γιορτές έρχονται και ίσως τα λαμπάκια σβήσουν τις σκιές σε κάποιους. Άλλωστε μετά τις γιορτές πριν καλά καλά το καταλάβεις έρχεται η άνοιξη και τότε ακόμα κι εγώ ο μουρτζούφλης και κακοδιάθετος ανανεώνομαι, ελπίζω τότε ξανά πως ήρθε η ώρα η βελόνα του κοντέρ- κύκλου της διάθεσης, να πάει στο + , τι κι αν δεν πάει, ο ήλιος είναι βάλσαμο για την ψυχή μου, τι κι αν είναι αρρώστια για το δέρμα μου (άτιμη ακτινοβολία). Υπομονή λοιπόν, οι γιορτές έρχονται και σέρνουν πίσω τους με μία μικρή καθυστέρηση την άνοιξη.
Καλά Χριστούγεννα να έχουμε!!!